เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 เช่นนั้นก็ให้พวกเจ้าได้เปิดหูเปิดตาเสียหน่อย (เพิ่มตอนพิเศษเพื่อต้าสยงเปาเตี่ยน)
"ว้า สหาย ท่านดูไม่ออกหรือ พวกเราจนจะตายอยู่แล้ว ตอนนี้ก็แค่อยากหาวัตถุดิบสักหน่อยเพื่อเอามาถอนทุนคืนนั่นแหละ"
เหลิ่งคู่เสี่ยวอิ๋นใช้ทั้งมือทั้งเท้าเหนี่ยวรั้งรอยแยกไว้แน่น พลางตะโกนบอกเหล่าผู้เล่นข้างกายว่า
"ฮ่าๆๆ รีบมาช่วยกันเร็ว ข้าเจอชิ้นหนึ่งแล้ว"
จากนั้นก็หันไปพล่ามไร้สาระใส่อ้ายลาเค่อต่อว่า
"ผิวหนังหลังการกลายพันธุ์ของราชินีเอลฟ์ต้องขายได้ราคางามแน่ ไม่แน่ว่าอาจนำไปทำเป็นวัสดุกันเผ่าแมลงได้ด้วย เพื่อเผ่ามนุษย์แล้ว พวกเราย่อมมิอาจปฏิเสธความรับผิดชอบนี้ได้"
นางกรีดร้องไปพลาง ออกแรงดึงทึ้งไปพลาง
ผู้เล่นหลายคนที่เดิมทีปีนป่ายด้วยมือเปล่าเพราะเสียดายหุ่นรบ บัดนี้ต่างก็ควักเอาหุ่นรบของตนออกมาอีกครา
ไม่มีสิ่งอื่นใด