กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 ขโมยไข่หนอนสักหน่อยคงไม่เป็นไรกระมัง
“น้ำยาโภชนาการรึ?”
“ไม่ล่ะๆๆ ข้าไม่กินของพรรค์นั้นหรอก!”
โทวโหยวผัวโบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน ปฏิเสธติดต่อกันถึงสามคราทันที
เขาถึงกับถอยหลังไปสามก้าวด้วยความต่อต้าน
“อย่าได้เกรงใจพ่อบุญธรรมไปเลย!” เมิ่งฉีโบกมือใหญ่ อ้ายลาเค่อก็วิ่งไปทางห้องเครื่องทันควัน
มืออีกห้าข้างที่เหลือของเขายื่นออกไปรวบตัวโทวโหยวผัวเข้ามากอดไว้แนบอก
“แม้น้ำยาโภชนาการเหล่านั้นจะล้ำค่ายิ่งสำหรับข้า ทว่าในวันนี้ ข้ากลับได้พานพบของล้ำค่าที่ประเสริฐยิ่งกว่า!”
“หา?” ศีรษะของโทวโหยวผัวโผล่ออกมาจากกลุ่มขนสีเหลืองอร่ามของเมิ่งฉี
เขาฟังเสียงหัวใจที่เต้นระรัวในทรวงอกของเมิ่งฉี พลันบังเกิดความรู้สึกอันแปลกใหม่อย่างบอกไม่ถูก