กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 หวานฉ่ำ
เวลาผ่านไปแค่ชั่วพริบตาก็สองวันแล้ว
ขาที่ลู่ฉีไป๋กลิ้งตกบันไดจนบาดเจ็บยังไม่ได้ถอดเฝือก เสิ่นวั่งโจวจึงส่งโต้วจื่อกลับไปที่บ้านของเขา
โต้วจื่อยังจำเขาได้ มันสะบัดขาหนาทั้งสี่ข้างพุ่งเข้าใส่ จนลู่ฉีไป๋ล้มลงกับพื้นไปเลย
“อ๊าก—!!!”
ลู่ฉีไป๋ส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด
เสิ่นวั่งโจว:…
รถพยาบาลมาถึงอย่างรวดเร็ว ลู่ฉีไป๋ไปโรงพยาบาลและต้องใส่เฝือกอีกรอบ
โต้วจื่อก้มหน้าด้วยความรู้สึกผิด ไม่กล้าแม้แต่จะเงยเปลือกตาขึ้น เหมือนไอ้โรคจิตเป๊ะ
เสิ่นวั่งโจวมองมันเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ถอนหายใจเบา ๆ อย่างจนใจ