เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 เมา?
หลีอวี๋นวดขาให้เสิ่นวั่งโจวอย่างขยันขันแข็งขึ้น แต่ปากก็โวยวายเสียงดัง “ถ้าพี่โจวไม่เชื่อ เดี๋ยวเราไปเคทีวีกันเลย!”
เสิ่นวั่งโจว: “…เชื่อ”
อยากฆ่าใครก็พูดมาตรง ๆ เถอะ
หลีอวี๋ไม่ยอมแพ้ พยายามเปลี่ยนเรื่องต่อ “งั้น...งั้นไปจิ่งเชวี่ยหัวถิงกันไหม? เหมือนเขาจะมีเมนูใหม่เพิ่มอีกอย่าง เราลองไปชิมกันได้นะ”
เสิ่นวั่งโจวเอนตัวพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน ริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อย “หน่อไม้ผัดหมูเหรอ?”
หลีอวี๋เงียบกริบในทันที
ไม่นาน หลีอวี๋ก็ทำหน้าเศร้า “พี่โจว ตีฉันเบา ๆ หน่อยนะ คืนนี้สามีจะดูก้นฉัน”
เสิ่นวั่งโจว: …
“ถ้าสามีเห็นก้นฉันเขียวเป็นจ้ำ ๆ ม่วงเป็นปื้น แล้วเกิดรังเกียจฉันขึ้นมาจะทำยังไง? ฉันไม่ใช่ภรรยาที่อยู่เคียงข้างสามีมายามยากนะ...” พูดไปพูดมา หลีอวี๋ก็ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังอินเข้ากับนิยายน้ำเน่าเรื่องไหน ชั่วพริบตาน้ำตาก็คลอเบ้า ทำท่าเหมือนถูกทอดทิ้ง