เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 [คนผิวดำกุมหัวด้วยความตกใจ]
สิบห้าปีก่อน แม่นางเสิ่นเสียชีวิต คนของเสิ่นซื่อเหิงเย่ที่เดิมก็เริ่มอยู่นิ่งไม่ไหวอยู่แล้วก็เผยธาตุแท้ออกมา พวกเขาต่างคิดว่าตนเองคือคนที่ควรได้ครองอำนาจ แย่งชิงกันทั้งลับทั้งแจ้ง ใช้กลอุบายจนหมด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
ต่อมา ตำแหน่งนั้นก็ค่อย ๆ ว่างลง แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะยอมรับกัน กระทั่งเสิ่นวั่งโจวเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ใช้กำลังเพียงคนเดียวดันเฉาเฉิงขึ้นไปนั่งตำแหน่งนั้น ทีละก้าว ทีละก้าว ผลักเขาจนไปถึงขอบหน้าผา
เสิ่นซื่อเหิงเย่ควรจะล้มไปนานแล้วภายใต้การซัดสาดของคนพวกนั้น ที่ยังประคองตัวมาได้ถึงตอนนี้ ล้วนเป็นเพราะบรรพบุรุษตระกูลเสิ่นทุ่มเทเลือดเนื้อและหัวใจ สร้างรากฐานที่มั่นคงยากจะสั่นคลอนไว้
เสิ่นวั่งโจวหยุดอยู่หน้าไฟจราจร ยื่นมือหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา
W: ปล่อยข่าวได้เลย
ลู่ฉีไป๋: ได้
ความเร็วในการตอบข้อความของลู่ฉีไป๋ในเสี้ยววินาที แค่มองก็รู้ว่าเขานั่งเฝ้าอยู่หน้าจอตลอดเวลา
เสิ่นวั่งโจว: …
สัญญาณไฟเขียวสว่างขึ้น เสิ่นวั่งโจววางโทรศัพท์มือถือลง ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขับรถต่อไปข้างหน้า