เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 ...ฉัน ฉันจูบนายเมื่อคืนนี้!
เมื่อพบว่าเป็นฝีมือของตัวเอง เสิ่นวั่งโจวก็ปิดหน้าจอระบบเฝ้าระวังลงอย่างเอาจริงเอาจัง เก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋าโดยทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เขาเดินออกจากห้องนอน พอเหลือบไปก็เห็นชายร่างสูงที่เพียงเห็นเขาในชั่วขณะก็รู้สึกผิดอึกอักก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตาเขา
ฝีเท้าของเสิ่นวั่งโจวชะงักนิดหนึ่ง ก่อนค่อย ๆ เบือนสายตาหนีไปทางอื่น
ตลอดทั้งเช้า ลู่เฉินลี่อยู่ในสภาพตึงเครียด มองอย่างระมัดระวังและประหม่าไปที่คนที่ดูราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น สีหน้าปกติ กินข้าวเช้า ข้าวเที่ยง ข้าวเย็น
จนกระทั่งร่องรอยแสนหวานนั้นจางลงเรื่อย ๆ หัวใจที่แขวนอยู่จึงค่อย ๆ วางลง เขาที่นั่งอยู่ในโซฟาเดี่ยวก็เริ่มภารกิจของวันนี้ นั่นคือการเฝ้าเมีย
เมียจมลงในโซฟาหนังตัวใหญ่ ไหล่กับหลังปล่อยหย่อนขดตัว ขายาวพาดไขว้กันตามสบาย ท่วงท่านั้นเกียจคร้าน ทั้งสวยทั้งขาว
แม้แต่เส้นผมก็ยังดูดี
เสิ่นวั่งโจว: …
สายตาลึกมืดของไอ้โรคจิตนั้นร้อนแรงเกินไป ต่อให้เปิดแอร์ไว้ที่ 22 องศา ทั้งตัวก็ยังถูกจ้องจนร้อนผ่าว