กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 แอบทำอะไรลับ ๆ
“ผม... ผมกลิ้งตัวออกไปเอง” ลู่เฉินลี่เอ่ยด้วยเสียงตึงเครียด
เสิ่นวั่งโจวเงียบไปอีกสามวินาที
ครู่ใหญ่ เขาจึงปาผ้าห่มที่คว้ามาไว้ในมือโยนใส่ร่างนั้น ไม่อยากให้ไอ้โรคจิตทำเรื่องอัสนีอะไรอีก จึงยกมือปิดไฟหัวเตียง แล้วนอนหันหลังให้
“นอน”
เสียงที่ใสเรื่อยเฉื่อยห่อหุ้มด้วยความเหนื่อยล้า ยังไม่ทันขาดคำ คนอยู่เบื้องหลังก็เงียบลง
เสียงลมหายใจหนักและถี่หายไป เสียงผ้าเสียดสีกันเบา ๆ ก็ไม่มี
เงียบจนออกจะพิกล
เสิ่นวั่งโจวไม่วางใจ จึงพลิกตัวกลับ พอหันไปก็เห็นไอ้โรคจิตที่กำลังกลั้นหายใจอยู่
“... ทำอะไรน่ะ” เสิ่นวั่งโจวถามเขา