กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 58 ข่าวลือถึงหน้าบ้าน
ลั่วหลานตอบในใจ “เธอคิดมากไปเอง”
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร เธอกลับเริ่มเถียงกับระบบไปเสียแล้ว เดิมทีเดินเร็วตลอดทางจนรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง แต่พอมีเรื่องให้ต่อปากต่อคำกัน ความเหนื่อยก็หายไปเสียอย่างนั้น มีตัวป่วนแบบนี้อยู่เป็นเพื่อนทั้งวันก็นับว่าสนุกดี
ระบบร้องขึ้น “นี่ คนข้างหน้านั่นใช่โจวจวิ้นฮุ่ยหรือเปล่า?”
ลั่วหลานเพ่งมอง “ใช่ แล้วใครกำลังพาเธอไปน่ะ? ผู้ชายใช่ไหม?”
“แน่นอนว่าเป็นผู้ชาย ใส่เสื้อผ้าผู้ชายแบบนั้นยังไงก็ไม่ใช่ผู้หญิง ยุคนี้ไม่ใช่หลายสิบปีข้างหน้าเสียหน่อย ยังไม่มีการแต่งตัวแบบก้ำกึ่งชายหญิงอะไรหรอก”