ตอนที่ 15 แบบแปลนอาวุธ

ตอนที่ 15 แบบแปลนอาวุธ

ในความทรงจำ โต๊ะ เก้าอี้ และม้านั่งของตระกูลเซี่ยล้วนแข็งแรงดี และยังดูสวยงามด้วย

หากทิ้งไปไม่ยิ่งน่าเสียดายหรือ?

นางลู่จับมือของนางกล่าว “ประการหนึ่ง บ้านเรามีรถเทียมล่อเพียงคันเดียว บรรทุกไม่ไหว ประการที่สอง พี่ใหญ่ของเจ้ามือช่าง ทำไม้ได้”

แม้จะรู้สึกว่าทิ้งไปน่าเสียดายจริง แต่การแบกของหนักขึ้นทางนั้นไม่ใช่การกระทำที่รอบคอบ

ลูกชายทั้งสามล้วนเป็นคนดี นางลู่รู้สึกว่าตนโชคดี ไม่ผิดหวังต่อสามีที่จากไปแล้ว

“ใช่แล้ว พอตั้งหลักแหล่งได้แล้ว ให้พี่ใหญ่ของเจ้าทำเครื่องเรือนขึ้นใหม่ให้” นางจางจินตนาการถึงบ้านในอนาคตในใจ สีหน้าอ่อนโยนลงหลายส่วน