ตอนที่ 14 ธนูประกอบ

ตอนที่ 14 ธนูประกอบ

เมื่อได้ยินพวกเขาสนทนากัน ทุกคนก็อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้

ความหม่นหมองในใจก็พลันเบาบางลงหลายส่วน ฝีเท้าก็ยิ่งเบาสบายขึ้น

นอกจากนางลู่ที่นั่งอยู่บนรถแล้ว คนอื่นล้วนเดินอยู่ข้างรถ รวมถึงเซี่ยเสี่ยวซานที่อายุน้อยที่สุด

เสิ่นชีก็มิใช่ข้อยกเว้น

ทว่านี่ก็มิใช่ร่างกายเดิมแต่แรก ร่างกายนี้ที่จริงอ่อนแอเกินไป จนเดินได้ไม่นานนางก็หอบหายใจ

นางลู่สงสารนาง “ชีเหนียงขึ้นมานั่งกับข้าสักครู่เถิด”

“ไม่ต้องดอก ท่านแม่ ข้าเดินเองได้” เสิ่นชีไม่ยินยอม

ของบนรถมีมากพออยู่แล้ว หากนางขึ้นไปนั่ง น้ำหนักที่คนอื่นต้องแบกก็จะยิ่งมากขึ้น

แม้คนตระกูลเซี่ยล้วนเป็นคนดีและไม่ถือสา แต่เสิ่นชีก็ยังไม่ยินยอมสร้างความลำบากให้ทุกคน