ตอนที่ 240 พังทลาย

เมื่อข้อตกลงเดิมพันเป็นอันเรียบร้อย หินดิบก้อนมหึมาก็ถูกส่งไปผ่า อาจารย์ผ่าหินหลายคนช่วยกันลงมือโดยไม่หยุดพักแม้แต่ครู่เดียว

คนผ่าหินมีไม่มากนัก อีกทั้งยังทำได้ช้ามาก

เวินเซี่ยงหว่านมองจนเริ่มง่วงงุน ขณะนั้นเอง เสียงไร้อารมณ์ราวเครื่องจักรก็ดังขึ้นในหัว “เจ้านาย โปรดอย่าลืมว่าเจ้ายังมีภารกิจระบบที่ทำไม่สำเร็จ”

ภารกิจระบบหรือ?

จริงด้วย นางลืมภารกิจระบบที่ต้องช่วยรักษาคนมากกว่า 300 คนไปเสียสนิท

“จิ๊ ช่างเป็นเรื่องยุ่งยากเสียจริง”

“นั่นสิ!” หลิ่วอวี้เฟิงนึกว่านางหมายถึงการผ่าหินยุ่งยาก จึงกล่าวคล้อยตาม “หินก้อนใหญ่ถึงเพียงนี้ ยังไม่รู้เลยว่าต้องใช้เวลาผ่านานเท่าใด”