กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เหงื่อเย็นเม็ดเล็กผุดขึ้นเต็มกลางฝ่ามือของหลิ่วเจี้ยนเย่ หากหินดิบก้อนนี้มีราคาสูงกว่า 400,000 ตำลึง เขาก็ไม่มีเงินจ่ายแล้ว
เขากัดฟันแน่น “400,000 ตำลึง!” คำไม่กี่คำนี้ราวกับถูกเค้นออกมาจากซอกฟัน
เวินเซี่ยงหว่านเห็นดังนั้น ใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เถ้าแก่ที่กำลังเสนอราคาแข่งกับเขาหันไปมองห้องส่วนตัวของเวินเซี่ยงหว่าน เมื่อเห็นนางพยักหน้า ก็รู้ว่าตนสามารถถอนตัวได้อย่างสำเร็จลุล่วงแล้ว
“ช่างเถิด หินดิบก้อนนี้ ข้าผู้เฒ่าไม่ซื้อแล้วก็ได้” เถ้าแก่ถอนหายใจ พลางเก็บป้ายไม้กลับไป
เวลานี้ทั่วทั้งสถานที่ประมูล นอกจากหลิ่วเจี้ยนเย่แล้วก็ไม่มีผู้ใดเสนอราคาเพิ่ม หินดิบก้อนนี้จึงตกอยู่ในมือของหลิ่วเจี้ยนเย่โดยปริยาย