กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ในห้องหนังสือของซ่างกวนจิ่งมีเสืออยู่ตัวหนึ่ง” แม่นมจ้าวหยิบผงสมุนไพรออกมาโรยลงบนบาดแผล ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้ใบหน้าของนางซีดเผือด ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด ทว่าหลังจากโรยผงสมุนไพรไปครึ่งขวดแล้ว บาดแผลยังคงมีเลือดซึมออกมาไม่หยุด
แม่นมจ้าวขมวดคิ้วแน่น เอ่ยเสียงขรึมว่า “ข้าต้องจากไปสักระยะหนึ่ง”
ซ่างกวนโหรวพยักหน้า “จากสถานการณ์ตอนนี้ เจ้าไม่อาจอยู่ที่นี่ต่อไปได้จริง ๆ ซ่างกวนจิ่งเป็นคนขี้ระแวง เกรงว่าเขาคงสงสัยเจ้าแล้ว”
แม่นมจ้าวพันผ้าพันแผลรอบขาหลายชั้น พยายามชะลอการไหลของเลือดให้ได้มากที่สุด จากนั้นอาศัยแสงจันทราปีนกำแพงจากไป