กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสี่ยวเสวี่ยฉิวใช้หัวถูไถมือนาง เวินเซี่ยงหว่านพลันนึกอะไรขึ้นได้ จึงเก็บเสี่ยวเสวี่ยฉิวเข้าไปในมิติวิเศษ แล้วรีบไล่ตามเงาดำนั้นไป
จุดสุดท้ายที่เงาดำนั้นหายลับไป บังเอิญเป็นลานบ้านของซ่างกวนจิ่งพอดี
“พี่ชาย ข้ารู้ว่าท่านเกลียดข้า แต่ว่า…ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าทำผิดตรงไหน ท่านบอกข้าได้หรือไม่? ขอเพียงท่านบอก ข้าจะปรับปรุงตัวอย่างแน่นอน!” ซ่างกวนโหรวยืนอยู่หน้าประตูห้องของเขา ร้องไห้จนดวงหน้างามราวบุปผาต้องพิรุณ เพียงได้ยินเสียงนางก็อดรู้สึกสงสารไม่ได้