กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซ่างกวนอวี่สะท้านใจ นางรู้ได้อย่างไรกัน?
เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของเขา เวินเซี่ยงหว่านก็รู้ทันทีว่าการคาดเดาของนางไม่ผิด
“ท่านผู้อาวุโสคงมิได้คิดว่า หากท่านตายไปแล้ว ตระกูลซ่างกวนก็จะปลอดภัยกระมัง!”
มือของซ่างกวนอวี่ที่กำถ้วยชาแน่นขึ้น “คำพูดของเจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
“ตระกูลซ่างกวนเป็นเนื้อชิ้นใหญ่เพียงใด ท่านคงมิใช่ไม่รู้กระมัง!” เวินเซี่ยงหว่านวางถ้วยชาในมือลง ใช้นิ้วมือแตะน้ำชาบางส่วน แล้ววาดลงบนโต๊ะ
“ต้าซุ่น ซีอวี้ และอาจยังมีขุมอำนาจอื่น ๆ อีก ขอเพียงเป็นคนโลภไม่รู้จักพอ พวกมันย่อมคิดแย่งอาหารจากชามข้าวของผู้อื่น ตระกูลซ่างกวนในอดีต หรือตระกูลซ่างกวนในยามนี้ พวกมันล้วนไม่คิดจะปล่อยไป”
“ตระกูลซ่างกวนของพวกเราไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว…”