กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซ่างกวนอวี่หันหลังให้เขา ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม “เจ้าคนโง่เขลา เจ้าคิดว่าข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ดี ๆ หรือ? เจ้าลืมแล้วหรือว่าในอดีตข้าเคยบอกเจ้าไว้อย่างไร แล้วเหตุใดตระกูลซ่างกวนของเราจึงต้องตีตัวออกห่างจากราชสำนัก ละทิ้งต้าซุ่นและมายังที่แห่งนี้? หากไม่ใช่เพื่อรักษารากฐานตระกูลซ่างกวนที่สืบทอดมานับร้อยปี แล้วเราจะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้อย่างไร?”
“ท่านพ่อ แต่…แต่พวกเราก็จากมาแล้ว พวกเขายังต้องการอะไรอีก?”
ซ่างกวนอวี่ถอนหายใจ “ความเป็นความตายล้วนขึ้นอยู่กับลิขิตสวรรค์ หากใช้ชีวิตข้าคนเดียวแลกกับตระกูลซ่างกวนทั้งหมด นับว่ายังคุ้มค่า”