กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“นั่นไม่เรียกว่าหากำไร ของสิ่งนั้นเดิมก็มีค่าควรเมืองอยู่แล้ว หากนำไปวางขายในเมืองหลวง อย่างไรก็ต้องขายได้ถึง 200,000 ตำลึง” เวินเซี่ยงหว่านมองฉินชิง “เมื่อครู่เจ้าบอกว่าคุณชายซ่างกวนมีของจะมอบให้ มันคือสิ่งใดหรือ?”
ฉินชิงหยิบกล่องใบหนึ่งออกมา ภายในบรรจุถุงหอมสีชมพูใบหนึ่ง
เพียงมองแวบเดียว เวินเซี่ยงหว่านก็จำได้ทันทีว่านั่นคือถุงหอมของซือถูเหอจิ้ง
“คุณชายบอกว่าคนเหล่านั้นเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก ส่งคนออกไปกว่าสิบคน มีเพียงคนเดียวที่พกสิ่งนี้ติดตัว โชคดีที่คนของคุณชายจับตัวเขาไว้ได้”