กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อได้ยินนางกล่าวเช่นนั้น หัวใจของหลิ่วเจี้ยนเย่ก็จมดิ่ง
เหงื่อเย็นชั้นหนึ่งพลันผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของเขา
“ตระกูลซ่างกวนหรือ? ตระกูลซ่างกวนที่เจ้าพูดถึงก็คือตระกูลนั้น... ตระกูลนั้น...”
ยังไม่ทันที่เขาจะกล่าวจบ เวินเซี่ยงหว่านก็พยักหน้า “ถูกต้อง ตระกูลซ่างกวนที่ข้าพูดถึง ก็คือตระกูลซ่างกวนที่เจ้าคิดอยู่นั่นเอง”
ซี๊ด...
หลิ่วเจี้ยนเย่พลันลนลานในชั่วพริบตา
ตระกูลซ่างกวน...
ต่อให้ขยายตระกูลหลิ่วของพวกเขาออกไปอีกสิบเท่าหรือร้อยเท่า ก็ยังเทียบตระกูลซ่างกวนไม่ได้แม้แต่หนึ่งในสิบ!
“เถ้าแก่เวิน...”
“หยุดเถิด ไม่ต้องมาตีสนิท เมื่อครู่นี้เจ้ายังกล่าวอยู่เลยว่าพ่อค้าในหมู่พวกเราเป็นคนชั้นต่ำที่สุดมิใช่หรือ? เหตุใดตอนนี้จึงมาเรียกข้าว่าเถ้าแก่เวินเล่า”