ตอนที่ 167 คนบ้า

ยามนี้ ภายในคุกใต้ดินแห่งหนึ่ง ซือถูเหอจิ้งถูกมัดไว้กับเสา ดวงตาถูกปิดด้วยผ้าดำผืนหนึ่ง

ไม่นานนักก็มีคนดึงผ้าดำออก นางค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้าง สายตาจับจ้องบุรุษที่อยู่ตรงหน้า

“เสวียนมู่ซิ่ว” ซือถูเหอจิ้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ราวกับรู้อยู่ก่อนแล้วว่าคนที่ลักพาตัวนางคือเขา

เสวียนมู่ซิ่วยิ้มน้อย ๆ “สมแล้วที่เป็นแม่ทัพน้อยซือถู แม้ตกอยู่ในที่คุมขังก็ยังสงบนิ่งไม่สะทกสะท้าน นับถือ นับถือ!”

“เจ้าลงทุนวางแผนเสียมากมายเช่นนี้ ต้องการทำอะไรกันแน่?”