ตอนที่ 166 ซือถูเหอจิ้งถูกลักพาตัว

เวินเซี่ยงหว่านรู้ดี ด้วยตบะของมู่ฟาน การจัดการคนเหล่านั้นมิใช่เรื่องยาก

“แค่ก ๆ …”

เสียงไอต่ำ ๆ สองครั้งดึงดูดความสนใจของเวินเซี่ยงหว่าน

“เกิดอะไรขึ้น?”

เวินเซี่ยงหว่านเดินไปข้างกายซือถูเหอจิ้ง มองชุดขี่ม้าที่ถูกเลือดสดย้อมจนแดงฉาน บริเวณเอวมีโลหิตสีแดงสดอุ่นร้อนไหลลงมาไม่หยุด

“คุณหนู!” ปี้ชิงวิ่งเข้ามาพลางร้องไห้กล่าวว่า “คุณหนูได้รับบาดเจ็บ!”

“ไม่เป็นไร จะตื่นตูมไปไย” ซือถูเหอจิ้งขมวดคิ้วเล็กน้อย “ก็แค่เสียเลือดเล็กน้อย คุณหนูผู้นี้อยู่ในสมรภูมิ…” คำพูดของนางหยุดชะงักกลางคัน นางมองเวินเซี่ยงหว่านที่อยู่ข้างกาย แล้วมิได้กล่าวต่อ

เวินเซี่ยงหว่านรู้ว่านางต้องการจะกล่าวสิ่งใด