ตอนที่ 139 นับเป็นวาสนา

ไม่มีความรู้สึกอันใดเลยหรือ?

ก่อนหน้านี้นางยังกล่าวอย่างชัดเจนว่า เพราะตนเองฝังร่างอยู่ที่นี่ จึงไม่อาจทำใจจากไปได้ ที่แท้ล้วนหลอกเขาทั้งสิ้น

เวินเซี่ยงหว่านมองสีหน้าของเขา ก่อนจะหลบสายตาไปอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย

วันนั้นนางก็เพียงพูดไปอย่างนั้น ใครจะรู้ว่าบ่วงที่ขว้างออกไปจะย้อนกลับมาปักกลางเป้าพอดี?

ทว่าเพียงนึกถึงแววตาเลื่อมใสที่เวินเย่มองกู้หานเจ๋อ หัวใจของนางก็เจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

เพราะความเห็นแก่ตัวของนาง จึงพรากโอกาสที่เด็กทั้งสองจะได้พบหน้าบิดาและยอมรับกันออกไป

นั่นไม่ยุติธรรมสำหรับพวกเขา