กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เย่เอ๋อร์กับเจาเจาล้วนเป็นลูกที่ข้าให้กำเนิด เหตุใดจึงกลายเป็นเด็กกำพร้าไปได้เล่า? ท่านอ๋องคิดว่าข้าไร้ความสามารถเลี้ยงดูเด็กทั้งสองให้ดีหรือ?” เวินเซี่ยงหว่านแค่นหัวเราะ “ท่านอ๋องอย่าลืมเสียเล่าว่า ผู้ใดเป็นคนเลี้ยงดูพวกเขาจนเติบใหญ่ ก่อนจะพบท่านอ๋อง ล้วนเป็นข้าที่พาเด็กทั้งสองใช้ชีวิตมาแต่ผู้เดียว ท่านอ๋องเคยใส่ใจพวกเขาสักครั้งหรือไม่?”
กู้หานเจ๋อมองสตรีแสนแปลกหน้าที่อยู่ตรงหน้า หัวใจของเขาพลันหนักอึ้ง
เหตุใดนางจึงแตกต่างจากหว่านหว่านในความทรงจำของเขาถึงเพียงนี้?
กู้หานเจ๋อยังคิดจะอธิบายต่อ ทันใดนั้นก็มีเสียงดังแว่วมาจากนอกหน้าต่าง เขาขมวดคิ้วแล้วหันไปกล่าวกับเวินเซี่ยงหว่านว่า “รอข้ากลับมาแล้วข้าจะอธิบายให้เจาฟัง เจ้าต้องรอข้า”