ตอนที่ 124 ภาพอันอบอุ่น

ทว่านางกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย เพียงจ้องมองใบหน้าภายใต้หน้ากากนั้นอย่างแน่วแน่

“ท่านแม่ เขาเป็นใครหรือ?”

“เขาคืออาจารย์ของพี่ชายเจ้า”

“อาจารย์ของพี่ชายหรือ?” เวินเจาเจากะพริบดวงตากลมโต “ท่านแม่ คืออาจารย์ที่สอนวรยุทธ์ให้พี่ชายหรือ?”

“ใช่แล้ว!”

“ข้าก็อยากเรียน! ข้าก็อยากเรียน!” เวินเจาเจาปรบมือ “ข้าก็อยากเรียนวรยุทธ์!”

ยังไม่ทันที่เวินเซี่ยงหว่านจะเอ่ยปาก ก็ได้ยินกู้หานเจ๋อกล่าวเสียงเบา “ฝึกวรยุทธ์นั้นลำบากเกินไป ข้าจะสอนพี่ชายเจ้าให้ดี ถึงตอนนั้นก็ให้เขาคอยปกป้องเจ้า”

ฟังคำพูดนี้แล้วดูไม่มีสิ่งใดผิดแปลก ทว่าหากพินิจให้ดี ย่อมได้ยินความหมายเข้าข้างอยู่เล็กน้อย

มิใช่การเข้าข้างเวินเย่ แต่เป็นการเข้าข้างเวินเจาเจา