ตอนที่ 122 พ่อสอนลูกชาย

“หว่านเสียน หากเจ้าเป็นบุรุษ ย่อมสามารถสร้างชื่อให้เลื่องลือได้แน่” หลูเฮ่าเทียนกล่าวพลางหัวเราะ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พี่ชายจะบอกเรื่องหนึ่งแก่เจ้า”

เป็นเช่นนี้จริง ๆ

มุมปากของหลูหว่านเสียนโค้งขึ้นเล็กน้อย พี่ชายของนางมีเรื่องปิดบังนางอยู่จริง ๆ

“จ้านอ๋องอยู่ที่ตำบลซาซีในเวลานี้”

“อะไรนะ?” นิ้วมือของหลูหว่านเสียนงอเข้าหากันเล็กน้อย หัวใจของนางสั่นสะท้าน “พี่ชายหมายความว่า ตอนนี้จ้านอ๋อง…”

“ถูกต้อง” หลูเฮ่าเทียนลดเสียงลง “ข้าเองก็เพิ่งได้รับข่าวนี้มาไม่นาน หากเจ้าบอกว่าได้พบโจวรั่วอวิ๋นที่นี่ ไม่แน่ว่าจ้านอ๋องผู้นี้อาจมาที่นี่ด้วยตนเองเพื่อพาโจวรั่วอวิ๋นกลับเมืองหลวงก็เป็นได้”

เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้นี้ อารมณ์ของหลูหว่านเสียนก็พลันย่ำแย่ลง