ตอนที่ 111 ใส่ร้ายป้ายสี

รอยยิ้มบนใบหน้าของยวี่เส้าชิงคงอยู่ได้ไม่นานก็พลันหุบลง

“ถือเสียว่าข้าตาบอดเอง”

ยวี่เส้าชิงเดินออกจากห้องหนังสือ พลางเดินพลางกล่าววาจาให้ร้ายกู้หานเจ๋อ

“สหายบ้าบออะไรกัน นายน้อยผู้นี้รู้อยู่แล้วว่าเจ้าไม่ได้คิดดี!”

“เหตุใดข้าจึงตาบอดถึงขั้นยอมเป็นสหายกับเจ้าได้?”

“ตระหนี่ถี่เหนียวเสียจนเข้ากระดูกดำ”

หลังจากยวี่เส้าชิงจากไปได้ไม่นาน เงาร่างของบุรุษผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังภูเขาจำลอง

มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยแค่นหัวเราะเย็นชา

ดูท่าระหว่างยวี่เส้าชิงกับกู้หานเจ๋อก็เกิดความขัดแย้งขึ้นเช่นกัน!

เขาหันกลับไปมองทางห้องหนังสือ แววอาฆาตเคียดแค้นวาบผ่านดวงตา