ตอนที่ 110 ยวี่เส้าชิงตกตะลึง

“หรือเจ้านึกว่านายท่านอยากฟื้นคืนรูปโฉมเพื่อให้เจ้าดูกระนั้นหรือ?” เย่ซงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “นั่นก็เพื่อแม่นางเวิน!”

ในเวลานี้เอง กู้เหวินฮั่นก็เดินเข้ามา พลางยิ้มกล่าวว่า “พวกเจ้าสองคนกำลังพูดสิ่งใดกัน? ภรรยาอะไร?”

“คารวะซื่อจื่อ” เย่เฟิงกำลังจะอธิบาย ก็ได้ยินเย่ซงหัวเราะกล่าวว่า “เรียนซื่อจื่อ เป็นเย่เฟิงขอรับ อายุยังน้อยแท้ ๆ แต่กลับคิดฟุ้งซ่านอยู่ทั้งวัน ถึงกับคิดจะหาภรรยาเสียแล้ว”

เย่เฟิงก้มศีรษะลง ขบฟันอย่างลับ ๆ

ดีมาก เย่ซง ทุกครั้งที่เกิดเรื่องเช่นนี้ เจ้าก็โยนความผิดมาใส่ตัวเองเสียทุกที