กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แอ่งเขาแห่งนี้ไม่ลึกนัก แต่เวินเซี่ยงหว่านเคยไปมาก่อน ที่นั่นมีต้นไม้ใบหญ้าขึ้นหนาแน่น หากซ่อนตัวอยู่ภายในย่อมปลอดภัยอย่างยิ่ง คนด้านนอกไม่มีทางสังเกตเห็น
รุกก็โจมตีได้ ถอยก็ตั้งรับได้ นับเป็นจุดซุ่มโจมตีที่เหมาะเจาะยิ่ง
เวินเซี่ยงหว่านมองบุรุษข้างกาย ก่อนจะเหลือบมองเย่ซงที่ถูกนางถีบลงไปในแอ่งเขาด้วยเท้าข้างเดียว แล้วพึมพำเสียงเบา “ช่างยุ่งยากเสียจริง”
หากมีเพียงนางผู้เดียว ไยต้องคอยหลบซ่อนเช่นนี้ด้วย? เพียงหลบเข้าไปในมิติวิเศษ ต่อให้นางยืนอยู่ตรงหน้าพวกมัน พวกมันก็มองไม่เห็นอยู่ดี
กู้หานเจ๋อเห็นการกระทำของเวินเซี่ยงหว่านก็เลิกคิ้วเล็กน้อย
“สตรีอย่างเจ้าลงมือได้โหดเหี้ยมจริง ๆ”
“สตรีไม่เหี้ยม ฐานะย่อมไม่มั่นคง”