ตอนที่ 55 ช่างเลวจริงๆ!

“ข้าพูดเหลวไหลหรือ?” เวินเซี่ยงหว่านหัวเราะเบา ๆ “มิใช่เจ้าพูดเองหรอกหรือ?”

คำพูดของเวินเซี่ยงหว่านทำให้พวกเขาพูดไม่ออก ทันใดนั้นเอง เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก็ดังมาจากในห้อง เหวินทั่วไห่รีบเดินเข้าไปทันที

“นายน้อย ท่านเป็นอย่างไรบ้างขอรับ นายน้อย?”

เสวียนมู่ซิ่วลืมตาขึ้น ใบหน้าซีดเผือด ทว่าจิตใจกลับแจ่มชัดอย่างยิ่ง

แม้บาดแผลตรงหัวไหล่ยังคงเจ็บปวดอย่างยิ่ง ทว่าความเจ็บนั้นแตกต่างจากความปวดร้าวกัดกินกระดูกเมื่อหลายวันก่อน บัดนี้เขารู้สึกสบายขึ้นเล็กน้อย มิฉะนั้นคงไม่อาจฟื้นขึ้นมาได้

“ผู้ใด ผู้ใดช่วยชีวิตข้า?”

“นายน้อย เป็นหมอเทวดาผู้หนึ่งขอรับ”