ตอนที่ 54 ชีวิตช่างไร้ค่าจริงๆ!

เวินเซี่ยงหว่านสะดุ้งตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน มีดในมือแทบจะปักลงกลางอกของชายผู้นั้น

เวินเซี่ยงหว่านค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ถลึงตามองเขาคราหนึ่ง “หากเจ้ารักษาได้ก็เข้ามารักษาเอง หากรักษาไม่ได้ก็หุบปากเสีย”

สิ้นเสียง นางยกมีดขึ้นแล้วฟันลง เนื้อเน่าชิ้นหนึ่งถูกเลาะออกมา เวินเซี่ยงหว่านนำเนื้อเน่าที่เลาะออกใส่ลงในชามซึ่งบรรจุน้ำยา ไม่นานน้ำยาในชามก็เปลี่ยนเป็นสีดำ

เวินเซี่ยงหว่านเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองชายบนเตียงคราหนึ่ง เขาทำเรื่องชั่วช้าไว้มากเพียงใดกัน ถึงได้ถูกวางยาพิษกัดกร่อนกระดูก พูดโดยสรุป พิษชนิดนี้จะกัดกร่อนผิวหนัง เลือดเนื้อ และสุดท้ายคือกระดูกในบริเวณที่สัมผัสพิษ

การถอนพิษนั้นไม่ยาก เพียงแต่นางไม่ต้องการถอนพิษให้ชาวตงอิ๋งผู้นี้เท่านั้น