กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินเซี่ยงหว่านนำเนื้อและไส้ที่เก็บไว้ในมิติวิเศษออกมาทำซาลาเปา กลิ่นหอมของซาลาเปาลอยออกไปแต่เนิ่น ๆ ผู้คนมากมายที่กลับจากทำงานในทุ่งนา เมื่อได้กลิ่นหอมของซาลาเปาต่างก็พากันน้ำลายสอ
“โอ้โฮ นี่มันกลิ่นเนื้อมิใช่หรือ!” ซินซื่อสูดจมูกฟุดฟิด “กลิ่นนี้เหมือนจะลอยมาจากทางศาลบรรพชน หอมยิ่งนัก!”
“นั่นสิ! หอมเกินไปแล้ว ข้าไม่ได้เห็นเนื้อสัตว์มานานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้”
จ้าวซื่อถือจอบ พลางกลอกตาไปมาแล้วกล่าวเสียงดังว่า “ไม่รู้ว่าเวินซื่อไปหาเงินมากมายเช่นนี้มาจากที่ใด ทั้งข้าวขัดสี แป้งชั้นดี ทั้งเนื้อสัตว์ วันนั้นข้ายังเห็นนางสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ หากคนไม่รู้เรื่อง คงนึกว่านางเป็นอนุภรรยานอกเรือนของนายท่านคนใดเสียอีก!”