กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อเวินเซี่ยงหว่านได้ยินดังนั้น รอยยิ้มพลันผุดขึ้นบนใบหน้า “ก็แค่หมั่นโถวไม่กี่ลูก หายไปก็ช่างมัน เย่เอ๋อร์ จำไว้ แม่ไม่ให้เจ้าหาเรื่องผู้อื่น แต่หากปัญหามาหาถึงหน้าประตู เจ้าย่อมไม่อาจหวาดกลัวปัญหาได้ วันนี้พวกเขาแย่งหมั่นโถวของเจ้า หากไม่สั่งสอนพวกเขาเสียบ้าง ต่อไปพวกเขาจะยิ่งกำเริบหนักขึ้น แม่หวังให้เจ้าเป็นสุภาพชน ทว่ายามรับมือคนชั่ว ก็ควรใช้วิธีของคนชั่ว มิใช่เอาคำว่าสุภาพชนมาผูกมัดตนเองจนมือเท้าพันกัน เข้าใจหรือไม่?”
เมื่อเวินเย่ได้ยินนางกล่าวเช่นนั้น ดวงตาของเขาพลันเปล่งประกายขึ้นชั่วพริบตา
เวินเซี่ยงหว่านรู้อยู่แล้วว่าเขาย่อมเข้าใจได้ ด้วยความสามารถในการรู้แจ้งของเขา หากอบรมเลี้ยงดูอย่างดี ความสำเร็จในภายภาคหน้าจะต้องไม่ธรรมดาแน่