กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อเวินเซี่ยงหว่านกลับมาถึงศาลบรรพชน เวินเจาเจากับเวินเย่กำลังหมอบอยู่ข้างประตู
“ท่านแม่ ท่านกลับมาแล้ว!” เวินเจาเจากางแขนเล็ก ๆ แล้ววิ่งเข้าหานาง “ท่านแม่! ท่านไปไหนมา? ข้ากับพี่ชายจัดห้องเรียบร้อยแล้ว เรียกท่านตั้งหลายครั้งท่านก็ไม่ขานตอบ ที่นี่มืดเหลือเกิน!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เวินเซี่ยงหว่านก็อดรู้สึกผิดในใจไม่ได้ นางฉวยจังหวะที่ฟ้ามืด โบกแขนวูบหนึ่ง ก่อนนำสิ่งของจากมิติวิเศษไปวางไว้ในลานอย่างไร้ร่องรอย