ตอนที่ 7 ไม่รับ

“ข้าว่าเฉียนซื่อ เจ้าอย่าได้พูดจาเหลวไหลอีกเลย ผู้ใดบ้างไม่รู้ว่าแต่ไหนแต่ไรมาเซี่ยงหว่านใช้ชีวิตเช่นไรในตระกูลเวินของพวกเจ้า? ยังกล้าพูดว่าลำบากตรากตรำเลี้ยงนางจนเติบใหญ่อีก ข้าถ่มน้ำลายใส่เสียยังดีกว่า!” ซินซื่อถ่มน้ำลายอย่างแรงคราหนึ่ง “ผู้ใดกันแน่ที่เลี้ยงดูผู้ใด? ตั้งแต่นางเดินได้ นางก็ต้องเก็บฟืน ซักผ้า ทำอาหาร พวกเจ้าด่าว่าทุบตีนางอยู่เป็นนิจ ผู้อื่นอาจไม่รู้ แต่ข้าอาศัยอยู่ตรงข้ามบ้านเจ้า ข้าเห็นทุกอย่างกับตา!”

“เจ้าพูดเหลวไหล!”

“ข้าไม่ได้พูดเหลวไหล ในหมู่บ้านของพวกเรา ผู้ใดบ้างไม่รู้ว่ายายแก่เช่นเจ้าเป็นคนชั่วร้ายที่สุดและไร้คุณธรรมที่สุด!”

เฉียนซื่อทนไม่ไหว จึงก้าวเร็ว ๆ เข้าไปหา ทั้งสองยื้อยุดตบตีกันเป็นพัลวัน