ตอนที่ 2 มิติวิเศษตื่นขึ้น ซัดจนมึน

“เอาไข่นกมาให้ข้า!”

เมื่อเวินเจาเจาได้ยินเช่นนั้น นางก็จำต้องหยิบไข่นกออกมาด้วยความอาลัยอาวรณ์

ในเวลานั้นเอง เวินเซี่ยงหว่านผู้เงียบงันมาตลอดก็ก้าวออกมา พลางกล่าวเสียงขรึมว่า “ไข่นกเหล่านี้ข้าเป็นคนเก็บมา หากเจ้าอยากได้ก็ไปเก็บเอง ไข่นกพวกนี้มีไว้ให้พวกเขาบำรุงร่างกาย”

“เวินเซี่ยงหว่าน!” เวินเทียนสือตะโกนเสียงดัง “หากเจ้าไม่ให้ไข่นกแก่ข้า ข้าจะไปฟ้องท่านย่า ให้ท่านย่าตบปากเจ้าให้แตก!”

“เพียะ!” เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างชัดเจน

ใบหน้าของเวินเทียนสือหันไปด้านข้าง บนนั้นปรากฏรอยนิ้วมือแดงเถือกทั้งห้ารอย