กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 161 อย่าว่าแต่สังหารเจ้าเลย เพียงเดินไปครึ่งทางก็อาจเป็นลมล้มพับโดยไร้สาเหตุ
ดังนั้นนางจึงก้าวเข้าไปหาอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “พอตเตอร์ ช่างบังเอิญจริง ๆ เจ้าก็มาตรอกไดแอกอนหรือ?”
ตามความคิดของนาง เพียงนางทักทายส่ง ๆ สักคำ แฮร์รี่ตอบกลับส่ง ๆ สักคำ เรื่องก็ควรจบลง ต่างคนต่างไปทำธุระของตน
แต่แฮร์รี่กลับราวกับพบคนที่พอจะระบายความในใจได้เสียที เขารีบเอ่ยปาก น้ำเสียงแฝงความเก้อเขินและสุภาพอยู่บ้างว่า “เกรนเจอร์ จะนั่งสักครู่หรือไม่? ข้าจะเลี้ยงเครื่องดื่มเจ้าเอง”
คำว่า “ข้าจะเลี้ยงเครื่องดื่มเจ้าเอง” เมื่อหลุดออกจากปากแฮร์รี่วัยเพียงสิบสามปี กลับให้ความรู้สึกว่าแก่แดดอยู่บ้าง และชวนขันเล็กน้อย