กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 112 บาซิลิสก์เปลี่ยนเป็นกบเศร้าในพริบตา
เฮอร์ไมโอนี่ซื่อตรงเกินไป ทำเอาเฮอร์โปถึงกับเงียบไปเลย
เฮอร์โปเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากอีกครั้ง “ในเมื่อเจ้ากลัวข้า เหตุใดจึงยังมา? เมื่อครู่ทอมบอกว่า เจ้าเป็นฝ่ายเสนอขอมาพบข้าเองใช่หรือไม่?”
เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้า “ถูกต้อง เป็นข้าที่เสนอขอมาเอง”
“หลัก ๆ แล้วข้าพิจารณาดูแล้ว การบังเอิญเจอท่านที่มุมใดมุมหนึ่งของปราสาท แล้วโดนท่านสังหารหรือทำให้กลายเป็นหิน นั่นย่อมน่าหวาดกลัวยิ่งกว่าเสียอีก”
“เมื่อเทียบกันแล้ว การมาพบท่านเอง ให้โวลเดอมอร์ช่วยแนะนำข้าให้ท่านรู้จัก ให้เราต่างคุ้นหน้ากันไว้ หลังจากนี้ท่านจะได้ไม่มาหลอกหลอนข้าอีกอย่างไรเล่า” เฮอร์ไมโอนี่กระพริบตาอย่างน่าสงสาร ใบหน้าเต็มไปด้วยคำว่า “ขอร้องล่ะ”