กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 82 ความครึกครื้นตามกันมาไม่ขาดสาย
การที่ล็อกฮาร์ตเดินตรงมาทางตนนั้น เป็นเรื่องที่เฮอร์ไมโอนี่คิดไม่ถึงโดยสิ้นเชิง
นางถึงขั้นมองซ้ายมองขวาด้วยความคลางแคลงใจ แล้วจึงพบว่าล็อกฮาร์ตกำลังพูดกับนางอยู่จริง ๆ
...ซวยชะมัด!
ล็อกฮาร์ตไม่รู้ว่าเฮอร์ไมโอนี่คิดอย่างไร แต่ก่อนที่หัตถ์ของเขาจะแตะถูกไหล่ของเฮอร์ไมโอนี่ แสงสีแดงสายหนึ่งก็กระแทกลงบนพื้นหินแทบปลายเท้าของเขาดัง “เพียะ!” เศษหินปลิวกระจาย
ล็อกฮาร์ตตกใจจนผงะหดหัตถ์กลับ ถอยหลังไปครึ่งก้าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
เกิดอะไรขึ้นกัน?
ผู้ติดตามตัวน้อยที่น่ารักของเขาไม่น่าจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้มิใช่หรือ?
หรือว่าเป็นเพราะตื่นเต้นเกินไป จึงโจมตีผู้อื่นไปตามสัญชาตญาณ?