กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 58 ข้าถูกลักพาตัวมา ข้าไม่รู้อะไรเลยนะ!
“ไม่มา?” โวลเดอมอร์พลันหัวเราะขึ้น เสียงหัวเราะแหบพร่าบาดหู แฝงไปด้วยความหยิ่งยโสที่สลักลึกถึงกระดูก
“ดัมเบิลดอร์เป็นตัวอะไร? คู่ควรมาวางกับดักใส่ข้าด้วยรึ?”
“ในพจนานุกรมของข้าโวลเดอมอร์ไม่เคยมีคำว่า ‘ถอยทัพ’ สองคำนี้”
“เขาคิดว่าทำลายกับดักกระจอกนี่แล้วจะควบคุมข้าได้รึ? ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว”
น้ำเสียงของเขาย็นเยียบปานน้ำแข็ง แฝงความทะนงตนอันยึดติดดื้อรั้น: “ศิลาอาถรรพ์สามารถช่วยให้ข้าสร้างกายเนื้อขึ้นใหม่ได้ เป็นสิ่งของที่ข้าต้องได้มา ต่อให้เป็นกับดัก ข้าก็จะเหยียบมันให้ราบแล้วเดินออกไป”
“ดัมเบิลดอร์หวังจะพึ่งพาผู้กอบกู้ตัวน้อยกับกระจกพังๆ บานเดียวเพื่อชนะข้าหรือ? ฝันไปเถอะ”
เฮอร์ไมโอนี่แอบกลอกตาขึ้นฟ้าในใจฟอดใหญ่