เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 57 ระเบิดหัวสุนัขของโวลเดอมอร์ในใจอยู่บ่อยครั้ง!
เฮอร์ไมโอนี่ไม่ทันได้หลบหลีกเลยแม้แต่น้อย แสงสีเขียวอันเย็นเฉียบสายหนึ่งก็พุ่งพรวดเข้าไปในหน้าผากของนาง
วินาทีถัดมา นางรู้สึกราวกับว่าจิตสำนึกของตนถูกหัตถ์ใหญ่ข้างหนึ่งกระชากลงสู่เลนตมอย่างแรง จมลงไปอย่างเลอะเลือนสะลึมสะลือ
เสียงและภาพรอบกายพลันพร่ามัวไกลห่าง เหมือนมีกระจกฝ้าหนาเตอะกั้นไว้ชั้นหนึ่ง
เฮอร์ไมโอนี่มองเห็นควีเรลล์เดินเข้ามาหานาง สัมผัสได้ว่าร่างกายของตนกำลังเคลื่อนไหว และยินเสียงฝีก้าวของตนเอง
ทว่าในสัมผัสรับรู้ของนาง นางกลับควบคุมร่างกายของตนไม่ได้ ราวกับสี่หนองอ่อนนิ่มเหมือนสำลี ไม่ฟังคำสั่งของตนเลยแม้แต่น้อย
สมองมึนงงมืดมน การขัดขืนและเค้าความคิดทั้งหมดคล้ายติดอยู่ในน้ำผึ้ง ไม่อาจออกแรงได้แม้เพียงนิด