กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 ประมือกับเหลยหยางจื่อ
“อสูรสุนัข จงเอาชีวิตมา!”
ขณะที่จางเอ้อร์โก่วกำลังสงสัยในตัวเอง เหลยหยางจื่อก็แทงกระบี่เข้ามา
จางเอ้อร์โก่วเบี่ยงตัวหลบ แล้วใช้นิ้วดีดกระบี่ไม้ท้อของเหลยหยางจื่อ
“ซ่า........”
เพลิงอสนีสายหนึ่งแล่นผ่านทั่วร่าง เผาจนจางเอ้อร์โก่วตัวสั่นงันงก!
“ดี!”
“ฆ่าอสูรสุนัขนั่นเสีย!”
“ฆ่าอสูรสุนัขนั่นเสีย!”
.........