กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 134 ยายหลังค่อม
เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรให้ทำในหุบเขาลมหยินแล้ว จางเอ้อร์โก่วก็เตรียมออกจากหุบเขา
ใครจะคิดว่าเพิ่งเดินมาถึงปากหุบเขา ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินสวนเข้ามา
ภายในหุบเขามีลมหยินพัดคำราม ทั้งสองต่างไม่ทันสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัว จึงเดินมาปะหน้ากันพอดี
“เจ้าเป็นใคร มาปรากฏตัวในหุบเขาลมหยินของข้าทำไม!”
เมื่อเห็นคนแปลกหน้า หญิงสาวก็ถามเสียงดุทันที
“ล้วง!”
“ล้วง?”
ล้วงอะไร?
หรือคนผู้นี้แซ่ล้วง?