เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133 ฝึกตนในหุบเขาลมหยิน 2
ขณะที่จางเอ้อร์โก่วไม่รู้จะทำอย่างไร ความรู้สึกเช่นนั้นก็เริ่มเลือนหายไปทีละน้อย จางเอ้อร์โก่วค่อย ๆ มองเห็นภาพตรงหน้าพร่ามัวลง
จางเอ้อร์โก่วร้อนใจจนไม่ทันคิดอะไร เขาพุ่งเข้าใส่ตัวหนึ่งทันที
ทว่าในชั่วขณะต่อมา จางเอ้อร์โก่วพลันรู้สึกอ่อนแรง ภาพสัตว์เลี้ยงทั้งหลายตรงหน้ากลับกลายเป็นปื้นแดงดังเดิมทันที แถมปื้นแดงเหล่านั้นยังใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอีก!
จางเอ้อร์โก่วหอบหายใจเฮือกใหญ่ พลางคิดในใจว่าคราวนี้เล่นใหญ่เกินไปแล้ว
คิดจะขโมยไก่แต่กลับเสียข้าวสารไปทั้งกระสอบ ทั้งกลืนความแค้นไม่สำเร็จ พลังจิตวิญญาณของตนยังเสียไปเปล่า ๆ ก้อนใหญ่
หากทำเช่นนี้อีกไม่กี่ครั้ง เขาคงถูกความแค้นกลืนกินจนหมด!
จางเอ้อร์โก่วไม่กล้าลองอีก เขาค่อย ๆ ทบทวนทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น