กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 หนูขนเหลือง
วันรุ่งขึ้นจางเอ้อร์โก่วถูกเสียงสุนัขเห่าปลุกให้ตื่น
พอตื่นขึ้นมา จางเอ้อร์โก่วก็ตกใจจนสะดุ้ง เขาไปนอนในรางน้ำได้อย่างไร
เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากกินเนื้อสุนัขไปหนึ่งหม้อเมื่อคืนกลางดึก เขาจำอะไรไม่ได้เลย
เสียงสุนัขเห่าดังรับกันเป็นระลอกในกระท่อมหญ้า จางเอ้อร์โก่วเงยหน้ามองฟ้า ตอนนี้ตะวันโด่งกลางฟ้าแล้ว ไปขายเนื้อสุนัขก็ไม่ทันการณ์
แต่ถ้าไม่ไปขาย สุนัขพวกนี้ก็เห่าจนน่ารำคาญ เขาไม่มีอะไรให้พวกมันกินเสียด้วย
สุนัขพวกนี้อดอาหารมาสองวันแล้ว ประกอบกับเมื่อคืนเขานอนอยู่ในบ่อ ไออำมหิตบนตัวถูกน้ำในบ่อกลบไว้ พวกมันถึงได้ส่งเสียงเอะอะขึ้นมา
แน่นอนว่าจางเอ้อร์โก่วไม่รู้เรื่องพวกนี้ คิดเพียงว่าสุนัขพวกนี้หิวแล้ว