เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 นายพูดบ้าอะไร!
จ้าวซิ่วฉินถือชามสองใบเดินออกมา เว่ยจื่อจินตามอยู่ข้างหลัง ในมือประคองชามสองใบอย่างระมัดระวัง ในชามเป็นโจ๊กแปดสมบัติที่เพิ่งตักใส่ชามร้อน ๆ
โจ๊กสี่ชาม กับข้าวเล็ก ๆ สามอย่าง ซาลาเปาหนึ่งจาน และไข่ดาวอีกสี่ฟอง
“จื่อจิน ลองชิมซาลาเปาไส้หมูนี้สิ ไส้หมูกับต้นหอม เสี่ยวเลี่ยงกินมาตั้งแต่เด็ก เธอลองชิมดู”
“อือ ได้”
คนทั้งสี่นั่งล้อมรอบโต๊ะอาหาร
ไอร้อนจากโจ๊กและกลิ่นหอมของซาลาเปาลอยปะปนกัน
มื้อเช้ามื้อหนึ่ง ไม่มีการทักทายอย่างฝืนใจ ไม่มีความเงียบที่น่าอึดอัด
กล่องคำพูดของจ้าวซิ่วฉินไม่เคยปิดลงเลย ตั้งแต่เรื่องลูกชายของเถ้าแก่เนี้ยร้านซาลาเปาหลิวจี้ที่แต่งงานเมื่อปีที่แล้ว ไปจนถึงหลานชายของเหล่าหลี่ในตึกฝั่งตรงข้ามที่สอบปลายภาคได้คะแนนเต็มร้อยทั้งสองวิชา นางบอกว่าลูกชายบ้านนั้นแก่กว่าเสี่ยวเลี่ยงแค่หกปี
เว่ยจื่อจินส่วนใหญ่ตั้งใจฟัง บางครั้งถูกถามก็ตอบเบา ๆ หนึ่งหรือสองประโยค