กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 ยังไว้หน้าฉันอยู่
หวังเสี่ยวเลี่ยงมองหลัวปี้เซิ่งอย่างประหลาดใจ
“ทำไม?”
“ปี้เซิ่ง ก็พี่สาม……เขาให้ฉันเรียกแบบนี้นี่นา”
โจวเฉียงก็วางแก้วสุราลง มองหลัวปี้เซิ่งด้วยสีหน้างุนงง เรื่องนี้มีอะไรกัน แค่คำเรียกคำเดียวเอง
แก้มของหลัวปี้เซิ่งแดงขึ้น แต่เขาอธิบายอย่างจริงจัง “นั่นอาสามของฉัน พี่เลี่ยง นายเรียกเขาว่าพี่สาม ศักดิ์อาวุโสก็สับสนไปหมดไม่ใช่หรือ? นายกับฉันเรียกกันว่าสหาย แล้วนายกลับเรียกอาของฉันว่าพี่ งั้นฉันเป็นอะไร? ฉันไม่ได้ด้อยกว่านายหนึ่งรุ่นเปล่า ๆ สักหน่อย”
หวังเสี่ยวเลี่ยงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็เข้าใจทันที