เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ฉันขอเสนอแนะท่านได้ไหม
“วันนี้สนุกมากจริง ๆ! จื่อจิน หลานเซียง วันหลังเราต้องนัดกันอีกนะ ไม่พาผู้ชายมา มีแค่เราสามคน!”
“ได้เลย ได้เลย!” เว่ยจื่อจินกับหลี่หลานเซียงยิ้มรับปากอย่างพร้อมเพรียง
งานเลี้ยงจบลง รถมายบัคจอดนิ่งอยู่ใต้ตึกอพาร์ตเมนต์
โจวเฉียงโผล่หัวออกมาจากหน้าต่างรถโบกมือ เหยียบคันเร่ง ตัวรถสีดำกลมกลืนเข้ากับราตรีอย่างรวดเร็ว
หวังเสี่ยวเลี่ยงกับเว่ยจื่อจินมองหน้ากันยิ้ม ๆ จูงมือกันขึ้นตึกไป
กริ๊ก
เสียงกลอนประตูดังเบา ๆ
ทั้งสองเปลี่ยนรองเท้าแตะอย่างรู้ใจ หวังเสี่ยวเลี่ยงปิดประตูตามหลัง แล้วโอบเว่ยจื่อจินเข้ามาในอ้อมแขนจากด้านหลังทั้งตัว เขาเอาคางวางบนซอกไหล่ของเธอ สูดกลิ่นหอมจากเรือนผมอย่างละโมบ
“พอเข้ามาในบ้านหลังนี้แล้ว รู้สึกเหมือนได้กลับบ้านจริง ๆ” หวังเสี่ยวเลี่ยงพูดอย่างจริงใจ