กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 ต้องมาร่วมให้ได้
ความอ่อนโยนและความหวานชื่น ย่อมนำพาอารมณ์ที่ดีกว่าเดิมมาให้เสมอ
ทั้งสองออกจากบ้านพร้อมกัน แล้วจัดการมื้อเช้าที่ร้านอาหารเช้าร้านคุ้นเคยใต้ตึก
หวังเสี่ยวเลี่ยงเดินไปทางสถานีรถไฟใต้ดิน ส่วนเว่ยจื่อจินเลือกเดินไปสถานีโทรทัศน์ พลางดื่มด่ำกับความสดชื่นที่หาได้ยากในต้นฤดูใบไม้ร่วง
มองดูแผ่นหลังของนางที่ค่อย ๆ ห่างออกไป หวังเสี่ยวเลี่ยงก็คิดคำนวณอยู่ในใจ
สัปดาห์นี้ต้องทำงานติดกันเจ็ดวัน การพบกันครั้งหน้าจึงดูจะยาวนานเป็นพิเศษ
ช่างทรมานจริง ๆ
เขาถอนหายใจ แล้วหันตัวเบียดเข้าไปในฝูงคนทำงานที่หลั่งไหลกันอย่างเนืองแน่น
ไม่ได้กลับบ้าน หวังเสี่ยวเลี่ยงตรงไปยังทิศทางของร้านหมายเลขหนึ่ง