เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 ถ้ามีเงินแล้ว นายอยากทำอะไร
เตียงไม้เก่าคร่ำคร่านั้น เมื่อต้องรับน้ำหนักของคนสองคนเข้า ก็เริ่มส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดราวกับแบกรับไว้ไม่ไหว
เสียงนั้นเด่นชัดเป็นพิเศษในคืนฤดูร้อนอันเงียบสงัด ราวกับกำลังฟ้องกล่าวอะไรบางอย่าง
ท่าทีของหวังเสี่ยวเลี่ยงชะงักแข็งค้าง
ตึกเก่าที่ก่อด้วยอิฐและคอนกรีตนั้น กันเสียงได้แย่อย่างน่าตกใจ เขาแทบจะจินตนาการภาพเพื่อนบ้านห้องข้าง ๆ ที่กำลังเงี่ยหูฟังอยู่ได้เลย
เว่ยจื่อจินที่อยู่ในอ้อมแขนก็รับรู้ถึงความกระอักกระอ่วนนี้เช่นกัน เรือนกายเกร็งขึ้นเล็กน้อย แม้แต่ลมหายใจก็ยังระมัดระวัง
ไม่กล้าขยับตัวแรง เพราะเตียงไม้จะซื่อสัตย์เกินไปและพากย์เสียงประกอบให้ทุกการเคลื่อนไหวอย่างพร้อมเพรียง
ไม่กล้าส่งเสียงดัง เพราะทุกคำอาจทะลุผ่านกำแพงบาง ๆ ออกไปได้