เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 เราอยู่ด้วยกันไม่ได้
ความเหนื่อยล้าของร่างกายกับความตื่นตัวของจิตวิญญาณพันกันอยู่ เว่ยจื่อจินเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหน
หลับสบายตลอดทั้งคืน
นาฬิกาชีวภาพที่แน่นอนไม่เคยคลาดเคลื่อนของเว่ยจื่อจิน ในวันนี้กลับเสียการทำงานไปโดยสิ้นเชิง
ไม่มีนาฬิกาปลุกตอนหกโมงเช้า ไม่ได้เปลี่ยนชุดออกกำลังกายแล้วออกไปวิ่งเหยาะ ๆ และไม่ได้กลับมาอาบน้ำเตรียมทบทวนงานประจำสัปดาห์
นี่คือกิจวัตรวันอาทิตย์ของเธอ แต่ในวันนี้มันไม่ใช่อีกต่อไป
ตอนที่เธอตื่น แสงแดดนอกหน้าต่างไม่ใช่สีทองนุ่มนวลยามเช้าอีกต่อไป แต่เป็นความอบอุ่นสีขาวสว่างจ้า ที่บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเวลาสายไปมากแล้ว
ตอนนี้เข้าสู่ช่วงเที่ยงวันแล้ว
เธอขยับตัว รู้สึกเหมือนทั้งร่างถูกถอดออกมาแล้วประกอบกลับใหม่ ทั้งเมื่อยล้าไม่มีแรง แต่ก็มีความพึงพอใจแปลก ๆ อยู่
เธอหัวเราะกับตัวเองเบา ๆ