เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 เสียงกริ่งกลางดึก
ความไม่ไว้วางใจของหวังเสี่ยวเลี่ยงแทบจะเขียนอยู่บนใบหน้า
หลิวซินอวี่มองออก
เขาไม่โกรธ กลับยิ้มออกมา ดื่มเหล้าที่เหลือในแก้วจนหมดในอึกเดียว แล้ววางแก้วลงบนโต๊ะอย่างแรง
“ครอบครัวฉันทำธุรกิจมาสามรุ่น”
เขาพูดขึ้น ประโยคแรกก็ทำให้หวังเสี่ยวเลี่ยงถึงกับชะงัก
“เริ่มจากรุ่นปู่ของฉัน ค้าคูปองข้าวคูปองผ้า มาถึงรุ่นพ่อ เปิดโรงงาน ทำการค้าต่างประเทศ ตั้งแต่เด็ก ทั้งตาและหัวของฉันมีแต่เรื่องธุรกิจเต็มไปหมด”
หลิวซินอวี่พูดไม่เร็ว เต็มไปด้วยความมั่นใจ ราวกับเป็นคนละคนกับปกติ
“นายต้องเชื่อฉัน สัญชาตญาณด้านธุรกิจของฉัน แม่นกว่าพวกนายนั่งอ่านหนังสือร้อยเล่มในห้องสมุดเสียอีก”
“ที่ฉันไม่ทำธุรกิจในมหาวิทยาลัย เพราะพ่อไม่ให้” เขาหัวเราะเยาะตัวเอง “ความฝันอย่างหนึ่งของเขาคือให้ตระกูลหลิวเรามีคนที่อ่านหนังสืออย่างจริงจังสักคน ที่ดีที่สุดคือได้เป็นข้าราชการ สร้างเกียรติให้วงศ์ตระกูล”